زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

اقتضای ثبوتی





اقتضای ثبوتی به تاثیر در ثبوت واقعی شیء اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



اقتضای ثبوتی، مقابل اقتضای اثباتی بوده و عبارت است از استعمال اقتضا در موردی که مقتضی، علت برای ثبوت واقعی شیء می‌باشد، مثل این که گفته شود: انجام ماموربه ، در خارج، اقتضای سقوط امر عدم ثبوت آن را دارد.
[۱] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۲، ص۱۱۰.

در این مثال، کلمه «اقتضا» به معنای علیت و تاثیر در ثبوت واقعی شیء، به کار رفته است.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۲، ص۱۱۰.
۲. ↑ عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج۲، ۱، ص۳۶۰.    
۳. ↑ اصفهانی، محمد حسین، نهایة الدرایة فی شرح الکفایة، ج۱، ص۱۴۶.    
۴. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۲، ص۳۱۵.    


۳ - منبع


فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۳۳، برگرفته از مقاله «اقتضای ثبوتی».    


رده‌های این صفحه : اقتضاء




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.